Gelukkig knapte Quint heel snel weer op van zijn operatie. Hij moest ook aan de medicijnen. Ursochol en Bactrimel. Het middel ursochol heeft een bittere smaak  ,en het is een poeder, en wordt in water opgelost. De eerste dagen ging het goed maar daarna werd het een ellende om het te geven. Hij werd er zo misselijk van dat we moesten uitkijken wanneer we het hem gaven anders kwam de hele hoeveelheid melkvoeding eruit. Het drinken deed Quint ook heel langzaam.Quint had een andere melk gekregen genaamd heparon en waarschijnlijk vond hij het niet zo lekker. Met heel veel moeite dronk hij precies de hoeveelheid die hij nodig had en omdat hij groeide, maakte niemand zich daar zorgen om maar onderhand waren we dag en nacht ermee bezig.

Op 26 oktober moest Oscar weer terug naar Dubai om te gaan werken. Quint moest nog wel even in het ziekenhuis blijven ivm. een prednison kuur. Omdat melissa alweer een tijdje school had moeten missen en Oscar zijn moeder aanbood mee te gaan naar dubai, hadden we besloten op haar aanbod in te gaan zodat Melissa mee kon gaan en naar school kon gaan. Ze zit op pre-kindergarten en het is een leuke school. Ik vond het ontzettend moeilijk om haar mee te geven maar wist ook dat het voor haar beter zou zijn omdat ik voorlopig teveel tijd kwijt ben met haar broertje Quint.

Onderhand was mijn moeder gekomen om mij te komen helpen in het ziekenhuis. Om en om sliepen we bij Quint en het waren lange dagen in het ziekenhuis.

1 november was melissa jarig en dat vond ik een zwaar moment. Ik had haar beloofd een dora taart te maken maar dat lukte dus niet. Gelukkig heeft os er wel eentje kunnen kopen en heeft melissa het gezellig gehad.

2 november kwam Heleen mij gezelschap houden in het ziekenhuis. Heleen kletst met iedereen en was een enorme afleiding. Onderhand ging er ook van alles mis.Toen Heleen kwam werd Quint op een zaal gelegd met nog een kindje, en toen besloot ik, om niet meer bij Quint te blijven slapen. We bleven wel tot de laatste voeding, dus waren tot bij twaalven savonds in zijn kamer. Op een ochtend bleek Quint geen ochtendvoeding te hebben gekregen omdat er geen melk in de keuken bleek te zijn. Een grote fout want zijn voeding is gewoon heel erg belangrijk. Later bood onze chirurg zich zijn excuses voor deze groffe fout. Had absoluut niet mogen gebeuren, zei hij, en dat vond ik wel heel fijn dat hij daarvoor uitkwam. Fouten kunnen gemaakt worden en toegeven is een tweede. Via hilde, de dochter van heleen, kwamen we op het plan om de ursochol te mengen met roosvicee en dat werkte positief. Wel jammer dat het ziekenhuis hier zelf niet mee kon komen met dit voorstel.

14 november werden we voorgesteld aan de ouders van baby Mees. Waarschijnlijk had Mees  ook galgangatresie en zij stonden nog aan het begin. We hebben toen een fijn gesprek gehad en dat werkte voor beiden kanten positief. Voor mij, om erover te praten en voor hen, om alvast wat info te hebben. We hadden emailadressen uitgewisseld om contact te kunnen houden. Een paar dagen later kregen we te horen dat Mees inderdaad ook galgangatresie heeft.

Op 15 november werd Quint ontslagen uit het ziekenhuis. Op naar Den Haag, om voorlopig bij opa en oma te verblijven.27 november hadden we weer controle in het amc bij Dr. Aronson en Dr. Tabbers. Quint zijn waardes zagen er heel goed uit en waren zakkende en dat was een goed teken. Dr. Aronson kon ons nog niet beloven wanneer we weer terug naar Dubai konden gaan. Het is eerst belangrijk dat Quint zijn waardes blijven dalen. We zijn ook nog even op bezoek gegaan bij baby Mees en daar ging het heel goed mee gelukkig.

 

** Shirley **